Şehitlerimizin Anısına

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

Saray yaptıracağına uçan tabutları değiştirsin” diyen acılı baba’nın çığlığı sonrası cenaze tőreninde protesto’dan korkup çevreye TOMA’ları yerleştiren zihniyete ithaf olunur.

Minicik yavru gözlerini açmiş.
Bir aile büyüğü kulağına ismini okumuş muhtemelen.
Őnce anne demis, konuşmuş.
Ílk adımını atarken babası da gőrműş.
Dizini yaraladığında koşmus annesi.
Okulun ilk gűnű ağlarken evladı, babası da fena olmus.

Bűyűműş, serpilmiş.
Sesi kalınlaşmış őnce.
Traş olduğu ilk gűnű hatırlarmış hep annesi.
Komşunun kızını da gőzűne kestirmiş, başını bağlarız diye.
Oğlan daha yaşım genç anne diyormuş ama ne de olsa ana yűreği, dusunmeden edemezmis.

Hele bir askerlik bitsin de.

Çakı gibi asker olmus.
Davul, zurnalarla yolcu etmişler.
Ílk çarsi izninde hemen bir fotoğraf cektirmis “Mehmetçik”.
“Hersey Vatan icin”.

Dostluktan őte, kardeş olmus arkadaşlarıyla.
Asker ocağı bir tılsım.
Hem de sevdalıymış.
Hayalleri, planları, őnűnde uzun bir hayat.

Hainler yıkmış o hayalleri.
Tezkereye 52 gűn kala.
Ízin de kullanmamış, erken dőnerim diye.

Heyecanla beklerken gűzel haberi,
Acı haber tez gelirmiş.
Çoğunlukla da gece gelir nedense.
Őnde Komutan, arkada bir doktor, iki de hemşire.

“Başımız sağolsun”.

Kabus mu acaba, uyanıversem, yiğidim gőrűnűverse kapıdan,
Ne olur Allahım, neden ben?

Davul zurnayla uğurlanarak ocağa gönderilen yiğit gelmiştir artik,

Gelmiştir ama al bayrağa sarılı tabut içinde.
Paramparça vűcudu.
Gőrmek ister anası.
Bakma teyzeciğim, sen onu resimleriyle hatırla!

Yűreğin yanar, neye isyan edeceğini bilemezsin.
“Vatan Sağolsun”.

Ateş dűştűğű yeri yakar.

Şehitlerine mi űzűlűrsűn yoksa bu haberlerin artık alışılagelmiş olmasına mı?

Konu Vatansa gerisi teferruattır.
Biz bu Vatanı, bu Cumhuriyeti ődűnç aldık.
Daha iyisini yeni nesillere bırakmak için.

Bugűn bu satırları onlara ayırdık.

Ímkansızı gerçekleştiren Mustafa Kemal Atatűrk, silah arkadaşları, tűm gazi ve şehitlerimize.

Sevgiyle, saygıyla, rahmetle anıyoruz hepsini.

Kaya Boztepe