Sarhoşken…

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

Sarhoşken gülmenin fiziksel görüntüsü ne kadar hoş oluyormuş,… insanın yalın, tek düze hali,… aldatma mı aldanırken bilinmez,… ama,… gerçek olanı yaşamak; kalbini kararta kararta, Neyzen’e atıfta buluna buluna,… edebiyatın kökünden can suyunu çekerek,… tebessümle vücut bulmuş simayla yapılan sanatın, felsefenin ya da sosyolojik bir çıkarımın hiçbir önemi yok,… beni kahredip üzen, haddiini aşmış sesler, kelimeler, kuralsız cümlelerde değil aslında,… asıl mühim olan şu ki; şekilsiz dürtülerle kendimize olduğumuz gibi, diğerleri için de aynı tavrı takınabilsek keşke,… ama nerde?,… ve, “tekâmül” diyorum,… hâlâ bize çok çok uzak,… işin daha da ilginci; ufuklarda arıyoruz onu,… gerçi “aramak”; terleten, bize fazladan bir eylem,… hiç ama hiç gereksiz,… velhasıl; o muhteşem olgunun yanıbaşımızda, kendi içimizde olduğunu bilmeden,… ne kadar “yaşamak”sa işte,…
…..
Mustafa KAYHAN,… 9 Aralık 2014,