“Morgtayım Anne”

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

“Ne cenneti merak ediyorum, ne de cehennemi… Çünkü annemi gülerken de gördüm, ağlarken de…” Özdemir ASAF

Peki insan annesinin cansız bedenini morgtan alırken ne hisseder? Kendisini doğruran, dünyaya getiren, varlık sebebi annesini…

Siz hiç bir hastanenin morguna girdiniz mi? Hiç girmemenizi, girememenizi tüm kalbimle dilerim. Bugün tarifi imkansız bir kederle doluyum. Çünkü 7 yıl önce bugün bir hastanenin morguna girdim ve annemin cansız bedenini teslim aldım. Beyaz fayanslarla kaplı ve metal çekmecelerle dolu büyük bir buzdolabıydı sanki, morg denilen yer. İlk defa bu soğukluğu ve bu farklı kokuyu hissediyordum. Elimizdeki ölüm belgesi ve cenaze teslim tutanağı ile, bir gün önce yaşayan, “canlı” olan annem, şimdi “cansız” ve bu soğuk metal çekmecelerden birinde teslim alınmayı bekliyordu.  Morg görevlisi konuya çok alışkın bir edayla işinin gereğini yapıyordu… Gayet sakin ve ortama uygun “soğuk”kanlılığı ile elimdeki belgeye baktı ve cenazenin hangi çekmecede olduğunu kontrol etti. Çekmeceyi açtığında kanım çekildi. Beyaz bir patiska örtü ile tamamen sarılmış, kapatılmış ve ayak ucu ile baş tarafından çuval ağzı bağlanır gibi bağlanmıştı. O an şok oldum, donup kaldım bir süre… Ağlayamadım bile… Hiç bir şey hissedemedim. Filmlerdeki gibi morg etrafımda hızla dönüyordu sanki… Sokrates’in “doğa bizi ölüme mahkum etti” sözü bir kez daha gerçekleşmişti ve annem de ölüme mahkum olmuştu. Kaçınılmaz olan tek gerçekti. Doğum ne kadar gerçek ise ölüm de tüm gerçekliği ve zalimliği ile karşımdaydı.  Lafta hep söyleriz “ölüm var” diye ama yaşarken durum çok farklı, çok berbat.  Çaresizsiniz ve yapacak hiç bir şeyiniz yok. Annem çok gençti, 56 yaşındaydı…

 

Kızkardeşimin evinin balkonununda üç gün önce yumurtadan çıkan iki yavru kumru var… Anne kumrunun o yumurtaları korumak için gösterdiği gayreti her defasında anlatıyordu kardeşim bana… Balkonda asılı olan sarımsak saplarını bile özenle kopardığını ve yuvarlayarak yuvasına yerleştirdiğini izlemekten keyif aldığını, perdenin arkasından dakikalarca onu ürkütmeden izlediğini söylüyordu. Erkek kumru ağzında, sokaktan başka çalıları taşıyor, dişi kumru çalışıyor, (nasıl yapıyorsa) sevimli ve yuvarlak bir yuva haline getirmeyi başarıyordu. Yuvanın yapılışı bittikten ve güvenlikten emin olduktan sonra dişi kumru yumurtalarını yuvaya bırakıyor ve yumurtalar çatlayıp, yavrular çıkana kadar onları sıcağı ile koruyordu. Yavrular yumurtadan çıkınca da onları ağzıyla besliyor ve korumak için kanatlarını siper ediyordu. Erkek kumru da bu dönemde dişi kumruya yiyecek getiriyordu.  Ta ki, onlar yuvadan uçacak hale gelene kadar anne kumru asla onları yalnız bırakmıyordu. Aynen bizi karnında dokuz ay taşıyan, bin bir sancıyla doğuran, sütüyle besleyen, uykusuz geceler geçiren ve belirli yaşlara kadar asla bizi yalnız bırakmayan kanatsız meleklerimiz “annelerimiz” gibi…

Kainatta yaşayan her insan “anneliğin” ne olduğunu az-çok annesinden dolayı bilir.  Ama az-çok bilmek kâfi değil. Zira, “anne” olunca “annelik” ne demek öğrenilir. Belki tüm dişilerde “annelik” duygusu vardır ama “anne” olmak çok farklıdır. Ben de “anne” olunca “anneliği” ve “annemi” anlayanlardanım. Bu nedenle de, genç yaşta anne olan ve altı tane çocuğa can veren annemin ölümü beni derinden sarstı. Hayatı sorgulamama neden oldu. Farklı pencereler açtı zihnimde…Kısa sayılabilecek hayatını, benimle beraber beş kardeşimi daha doğurup, büyütmesini ve yaşadığı sıkıntıları düşündükçe, morgun donduran soğuğuna rağmen yüreğimin cayır cayır yandığını hissettim. Ve o andan itibaren ben artık eskisi gibi değildim. Ölümün var olduğu bu “yalan” hayatta hiç bir şey çok ta önemli değildi aslında…

Dâimi’yem her can ermez bu sırra

Yusuf sabrı ile vardı Mısır’a

Koyun oldum ağladım ardı sıra

Bu da gelir, bu da geçer ağlama… (Aşık DAÎMİ)

Ünlü halk ozanı Aşık Daimi’nin bu ölümsüz türküsünde söylediği gibi “koyun oldum ağladım ardı sıra” sözü bana yine “anne”leri hatırlatır. Çünkü kuzular koyunların ardında dolaşır. Çocuk ağladığında “anne” diye ağlar. “Baba” diye ağlayan çocuk olmadığı gibi, “koç”un ardında gezen kuzu da görülmemiştir. Çünkü yaradan “anne” sabrını dişiye bahşetmiştir.

Anneliği anlatan ve dilimize pelesenk olmuş bir kaç güzel sözü paylaşmak isterim sizlerle…

  • Bana “mutluluğu anlat” deseler, “annem yaşıyor” der, susarım.
  • Hiç bir doktorun tedavisi “öpeyim de geçsin” kadar işe yaramıyor.
  • Bana “dünyayı kucakla” deseler, gidip anneme sarılırım.
  • Ve hepimizin ezbere bildiği bir söz… Ağlarsa anam ağlar, kalanı yalan ağlar.

Bu hayatta”tek” ve “eşşiz” olanlardandır annelerimiz… Duygularımı, düşüncelerimi sizlerle paylaşmış olmanın hafifliğini hissediyorum. Ve yazdıklarıma katılacağınızı ümid ediyorum. Sizlerin de duygularınızı merak ettiğimi ve yorumlarınızı beklediğimi bilmenizi istiyorum. Kaybettiğimiz tüm annelerimize rahmet olsun, nur içinde uyusunlar. Geçici ayrılıklar yaşadığımızı  ve gökyüzünden bizleri izlemeye devam ettiklerini düşünüyorum.

“KÜLLERİMDEN DOĞDUM HER YANDIĞIMDA” adlı ilk şiir kitabımda yayınlanan ve 2013 yılının ağustos ayında annem için yazdığım bir şiir ile satırlarıma son veriyor, sizleri üzdüysem af diliyorum.  Aşk ile…

Fatoş Koçarslan / Ağustos 2016

 

NUR OLDUN, MELEK OLDUN, CANIMSIN ANNEM

 

YARANDAN’A VARDIĞIN  YOL IŞIK OLSUN

NUR OLDUN, MELEK OLDUN, CANIMSIN ANNEM

ÇÂRESİZİM, BİLMEM Kİ, NE YAPSAM, YOKSUN…

NUR OLDUN, MELEK OLDUN, CANIMSIN ANNEM

 

BİN YILLIK KEDER DOLDUM, DİNMEZ YAŞLARIM

AĞARDI GENÇ YAŞIMDA, SİYAH SAÇLARIM

AYLAR, YILLAR GEÇSE DE, HALA YANARIM

NUR OLDUN, MELEK OLDUN, CANIMSIN ANNEM

 

BİLİRİM, GÖKYÜZÜNDEN İZLERSİN BENİ

KORURSUN SEVGİNLE HEP, İLK GÜNDEN  BERİ

SENİN HAKKINI NASIL ÖDERİM GERİ?

NUR OLDUN, MELEK OLDUN, CANIMSIN ANNEM

 

Fatoş Koçarslan / Ağustos-2013

(Ağustos/2009 ‘da kaybettiğim anneme ….)

Yorum Yaz

8 yorum

  1. fikri kılıçarslan, Yanıtla

    vicdan ,ahlak merhamet sevgi birer duygudur bu duygular ne ögretilir nede ogrenilir doguştandır.bunlar tanrının bazılarına bir armaganıdır.ruhun tanrısal sistemin yasalarını bildiren bir yetenegidir fatoş hanım tanrı bu nimetleri size bagışlamış.dolaysiyle tanrı tarafından seviliyorsunuz.çünkü bunlar size mutluluk veriyor.buda sevildiginizin bir işareti .sevmek kadar güzel bir şey yoktur.dolaysiyle sizde annenizi seviyorsunuz ve bundanda mutlu oluyorsunuz bu duygu herkese nasip olmaz.

  2. Hulya Tug, Yanıtla

    Sabah sabah aglattin beni. Yuregine saglik. Cok aci insanin annesini kaybetmesi. Ancak bu kader Allah kimseye evlat acisi gostermesin…

  3. Ayşe halide 13 agustos, Yanıtla

    Fatoşummmm beni aglattin kızım anne acısını tatmadim bigün tadicam biliyorum ama kardes acısını tattim iki defa hepsi çok kötü insanı yarım bırakıyor ama evlat hiç bişeye benzemiyor öldürüyor Rabbim evlatlarin la sana uzun ve mutlu bir hayat nasip etsin annecigine allah rahmet eylesin Rabbim sana sabır versin ne zaman istersen yanındayım güzel fatosummm

  4. zeliha şeker, Yanıtla

    Fatoş hanım yazinizi okudum bende annemi 2 sene once kaybettim acım çok taze beni çok du ygulandırdınız.Ve ben annemi morgda yıkayan biriyim düsünün benim sizin yazınızdan nasıl etkilendiğimi.Annelerimiz en kutsal varlıklarımızdir onların nasıl kutsal oldugunu her zamanki güzel şiirlrinizden bir tanesi ile dile getirmişsiniz sizi tebrik ederim .Allah annenizinde bütün annelerin mekanını cennet eylesin .Melekler onlara komşu olsun Fatoş hanım sizinde yolunuz açık olsun.

  5. Berna talu, Yanıtla

    Canımsın.her duyguyu kaleme dökmeyi çok güzel başarıyorsun.
    Çok az kişiye Allah bu hüneri vermiştir.seni çok seviyorum. İkinci Annen olmakdan da çok mutluyum.
    Allah herkese senin gibi evlak nasip etsin inşallah.

  6. Vedat Çetinkaya, Yanıtla

    Fatoş cum .Allah acılı günler göstermesin .Hepimiz o günleri yaşadık. Takdiri İlahi diyorlar. Yapacak bir şey yok. Allah beterinden korusun. Hayatın iyi taraflarına bakalım. Güzel günler de yaşıyoruz. Çok şükür. Sanatla uğraşan kimseler olarak şanslı insanlarız. Sevenlerimize sahip olalım. Onları mutlu etmek için gayret edelim .Sevgilerimle.

  7. Hazal yaşaroğlu, Yanıtla

    Ölüm Gerçek Adı bile soğuk mork daha soğuk yuvayı dişi kuş 🐦 yapar Anne gitti yuva dağılır Ocak yıkılır evde sıcaklık olmaz Evlat Annenin naaşını Almak için morka gider Elleriyle Almaya kalkar oda yaşarken canlı canlı ölür Allah bütün Ahirete göçmüş Annelerimizin ilk başta Hava Anamızın bütün Annelerimizin mekanı cennet olsun sağ kalan Annelerimize selamet çok güzel yazmışsın kalemine duygularına sağlık Tüylerim diken diken. Bende. Sözlerimi Bitirirken. Dünya Fani ölüm gerçek insanlar gelip geçecek kula şefaat Edecek yare doğru yürüyorum bu

  8. Ahmet KARANACAK, Yanıtla

    👍