Ístanbul’da araba kullanan değerli dostlar

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

Direksiyonunuzun sol tarafında bulunan kűçűk bir çubuk var.

Dőnűşlerden őnce sol için o çubuğu aşağıya dogru, saga dőnűş için yukarı doğru itin ve műmkűnse kimse var mı diye aynaya bakın.

O çubuk sizin dostunuzdur, gűvenin ona.

Yol isteyin. Yol verilince teşekkűr edin.

Sizde yol verin.

Ínanın bűyűk bir iyilik yapmış gibi son derece haz veren bir duygu.

Kullanmaya, kullanmaya unutmuş olabilirsiniz ancak insan hemen alışıyor.

Çocuklara, bayanlara, ihtiyarlara ve yayalara yol verin, őncelik verin.

Sonra onların biraz şaşkın, biraz űrkek biraz da mutlu ifadelerini inceleyin.

Alışık değiller tabii.

Siz yol verip onlar yolun yarısına gelince gaza basıp bizi avlayacak mı acaba diye dűşűnmeyenlerde yok değildir.

Motorlu bir araca binince uzay mekiğine binmiş bir astronot hisleriyle bűtűn yollar bana ait gibi dűşűnmeyin.

Íçinize canavar kaçmasın.

Őnűnűzdeki araç bir yayalara yol vermek için yavaşladığı ve durduğu zaman “yűrrisene gardeşşim, niye ezip geçmiyon lann” şeklinde kornaya basmayın.

Evet kornaya basma şeklinden ne dediğiniz belli oluyor.

Ters yőnden, sağdan, soldan, fizik kurallarına aykırı geçişler yaparak askerliği jandarma yapmış uyanıklar gibi başkalarının őnűnű kestiğinizde emin olun kimse size “vay be ne gűzel őne geçti filan demiyor.

Hak yemeyin.

Açıktan avanta, rűşvet almak ile yolda bir başkasının hakkına tecavűz etmek farklı kavramlar değil aslında.

Roman yazar gibi mesaj yazmayın direksiyon başında.

Űstűnűz açık uyumayın…

Gűlűmseyin.

Nazik olun.

Deneyin hoşunuza gidecek.

Ínanın bulaşıcıdır.

Bu mesajı onbin kişiye gőnderin geyiği yapmayacağım ama insan çevreye uyuyor.

Eskiden Ístanbul’a gelenleri Ístanbul eritir, eğitir, çıtayı yűkseltirdi.

Artık biz eleştirdiğimiz kűltűr tarafından eritilir, eğitilir duruma geldik.

Yaşlıların elinden pazar fileleri aldığımız, otobűste yer verdiğimiz, kapılarını açtığımız gűnleri hatırlayan var mı?

Gűzel gűnlerdi değil mi?

ŰmitSÍZSÍNÍZ!

Kaya Boztepe.