Hayat dev bir ‘yap- boz’dur

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

Yıllar önce bir gün yan komşumuz 80 yaşındaki emekli hakim İsmail amcaya dert yanıyordum. .İş hayatımdaki haksızlıklar, ödemekle bitmeyen faturalar, bir türlü bastıramadığım yazılarım. ..
Bana dönüp ; ” ne mutlu sana ” dedi. ” Düşünmek zorunda olduğun sorunların ve bir amacın var. Kıymetini bil çünkü tüm bu sıraladığın sorunlar seni büyütüp hayata daha çok bağlayacak. .Fazla istikrarlı ve sorunsuz bir hayat insanı tembelleştiririr ve bunu sadece sıradan insanlar ister. Sen onlardan olma. Her şey için risk al. .Amaçların, umutların. .hayallerin. .herşey için. .Sonunda üzülsen de bir gün denediklerin, göze aldıkların için pişman ol. ..
Hayatımda aldığım en önemli derslerden biriydi. ..
Hepimiz sorunsuz bir hayat istiyoruz ama sorunların olmadığı bir hayatın bizi tembelleştireceğini , geliştirip, büyütmeyeceğini farkedemiyoruz. ..
O günden sonra sorunlarım hakkında olabildiği kadar az şikayet etmeye özen gösterdim. Risk almaktan hiç kaçmadım. Aşk başlıbaşına bir riskti. Aşık oldum. Gün geldi yüreğimi avuçlayıp gözlerimin içine baka baka yere fırlattılar. İnce, saydam bir cam gibi kırıldı. Canım yana yana o parçaları topladım. Şaşkın. .perişan. .paramparça. ..
Gün geldi büyük bir tutku ve heyecanla bir kitap yazdım. .Emeğimi , hevesimi çaldılar. .Kelimelerim gözyaşı oldu kağıda düştü. .Oturdum yeniden yazdım. ..
Bir şeylere sahip olduğumuzda mutlu olacağımız öğretilmişti. Oysa çoğu zaman tam tersi olmuştu. Birilerine, bir şeylere sahip olmak istedikçe ve oldukça iyi kötü ucundan görünen mutluluk da hayatımızdan çıkıp gidiyordu.
Anladım ki ; mutluluk daha çok değil daha az olmakla ilgiliydi.
Hayatıma giren her insanla geçmişin yaralarını sarıp iyileşebileceğimi sandım ama bazıları yaramı daha çok büyüttüler. O zaman anladım ki kendi yaralarımı sadece kendim iyileştirebilirim. Ancak o zaman başka biri bana mutluluk verebilirdi.
Hayat dev bir yap-boz du. Anladım ki mutluluğun keyfini sürebilmem için arada mutsuzluklara da ihtiyacım vardı.
Tüm yaşanmışlıklardan kazandığım öğretileri, tecrübeleri cebime koyup yola devam ettim.
Kaderin beni ite kalka sürüklediği bir yer vardı.
O yerden umudumu hiç kesmedim. ..

Serpil Ciritci